خرگوش وقتی به خانه می‌رسد بزودی متوجه می‌شود که خودخواهی و اعتماد بیش از حد به قدرتش موجب شکست وی شده . با خود عهد کرد که دیگر این اشتباه فاحش را تکرار نکند و به دنبال این تصمیم از لاک‌پشت خواست تا دوباره مسابقه دهند. لاک‌پشت خواهش دوستش را پذیرفت و قرار شد همان مسیر قبلی را مسابقه دهند. روز مقرر هر دو به جایگاه آمدند و مسابقه را شروع کردند. اینبار خرگوش یک‌نفس دوید و بدون اینکه استراحتی کند و چرتی بزند خط پایان را باموفقیت طی کرد و مسابقه را برد.‌ «سرعت و پیوستگی رمز پیروزی است!» 
اما از من بشنوید که این قصه همین‌جا پایان نیافت...
این‌بار لاک پشت وقتی به خانه رسید در مورد شکستش حسابی فکر کرد. بعد ساعتها اندیشیدن متوجه شد که از نظر سرعت محال است بتواند خرگوش را شکست دهد. به همین جهت روی استعداد و توانایی ذاتی خود متمرکز شد و سعی کرد موهبتی را در وجودش بیابد که در خرگوش نیست و از این طریق وی را شکست دهد. سرانجام به راه‌حل خوبی دست یافت و خوشحال از این موضوع سراغ خرگوش رفت و از وی تقاضا کرد دوباره مسابقه دهند. خرگوش پذیرفت؛ اما این‌بار به خواهش لاک پشت مسیر مسابقه تغییر کرد. قرار شد از دهلی تا فرودگاه مسابقه دهند. روز مقرر هر دو به موقع سر قرار حاضر شدند و مسابقه را شروع کردند. خرگوش شروع به دویدن کرد و مثل شهابی از نظر ناپدید شد؛ غافل از اینکه رودخانه وسیعی سر راهش قرار گرفته. وقتی کناره رودخانه نمایان شد خرگوش غمزده و افسرده به این رودخانه عریض می‌نگریست و از اینکه بلد نبود شنا کند مأیوسانه خود را سرزنش می‌کرد. لاک پشت به کناره رودخانه رسید، دلسوزانه نگاهی به خرگوش انداخت، در کمال خونسردی خود را به آب رودخانه سپرد و شناکنان خود را به آن سوی رود رساند و مسابقه را برد.

اما دوستان، خرگوش و لاک‌پشت این داستان با زیرکی این مبارزه‌طلبی‌ها را آنقدر ادامه دادند تا شاید حکما و اندیشمندان و فیلسوفان را به نتیجه دقیق‌تری برسانند...
بالاخره هر دو دوست متوجه شدند که مبارزه علیه یکدیگر به منظور شکست دیگری خالی از لطف شده. نشستند و کلی به جوانب این قضایا فکر کردند و تصمیم گرفتند دوستانه و بدون رقابت مسیر دهلی تا فرودگاه را با هم در کمترین زمان ممکن طی کنند. 
صبح فردا هر دو دوست پشت خط شروع مسابقه ایستاده بودند تا قشنگ‌ترین رکورد تاریخ را ثبت کنند. لاک‌پشت روی کمر خرگوش نشست و خرگوش با تمام وجود شروع به دویدن کرد. وقتی به کناره رودخانه رسید، ایستاد و جای خود را عوض کردند؛ خرگوش به روی لاک‌ لاک‌پشت نشست و لاک‌پشت سریع و چابک شروع به شنا کرد. وقتی به خشکی رسیدند مجددا لاک‌پشت روی کمر خرگوش نشست و خرگوش با تمام توان شروع به دو کرد. بدین ترتیب بود که در کمترین زمان ممکن آنها به فرودگاه رسیدند.

{ نوآوری و کار تیمی رمز برد مسابقه است}

روایت داستان از زبانی دیگر

-

وزي روزگاري در جنگلي زيبا، خرگوش مغروري زندگي مي كرد كه مشهور به سريع دويدن بود.
همين، باعث شده بود كه خرگوش به خودش مغرور شود و دائم لاك پشت را به خاطر كند راه رفتنش مسخره كند.
يك روز لاك پشت كه از حرفها و حركات خرگوش عصباني بود به او گفت: « خرگوش جان! همه مي دانند كه تو سريع هستي ولي چه فكر كرده اي؟ تو با تمام قدرتت باز هم قابل شكست هستي ! »
خرگوش به حالت تمسخر شروع به آه و ناله كرد و گفت: « واي شكست؟ مسابقه با كي؟ مطمئناً با تو نبايد باشد؟ هيچ كس در دنيا وجود ندارد كه بتواند با من مقابله كند، خودت كه مي داني من سريع ترين هستم. »
لاك پشت از لافهاي بيهوده خرگوش عصباني بود، به همين خاطر با او قرار مسابقه اي را گذاشت.
در روز مسابقه هر دو،‌ در خط شروع قرار گذاشتند.
وقتي مسابقه شروع شد، خرگوش خميازه اي كشيد و خواب آلود بود ، لاك پشت هم با زحمت زياد راه را در پيش گرفت.
وقتي كه خرگوش ديد رقيبش چطور به آرامي راهپيمايي مي كند با خود گفت: ( كمي مي خوابم و بعد بلند مي شوم) و به سرعت خوابش برد.
بعد از اينكه از خواب بيدار شد به دنبال لاك پشت راه افتاد و ديد كه او مسير زيادي را طي نكرده است، تصميم گرفت كه صبحانه مفصلي بخورد.
در همان نزديكي ، مزرعه كلم ديد و آنجا رفت تا كمي كلم بخورد، شروع به خوردن كرد و چون زياده روي كرد و آفتاب هم به شدت مي تابيد باز خوابش گرفت، تصميم گرفت چرت كوچكي بزند و با خود گفت: ( قبل از اينكه با سرعت بي نظيرم از خط پايان رد شوم و برنده شوم كمي مي خوابم. )
خرگوش در حاليكه چهره لاك پشت را به هنگام بازنده شدن مجسم مي كرد به خواب عميقي فرو رفت.
خورشيد كم كم غروب مي كرد و لاك پشت با زحمت به سمت خط پايان پيش مي رفت و فقط 100 متر با آن فاصله داشت كه در آن لحظه خرگوش با جستي از خواب پريد.
باز هم به حالت مسخره و توهين لاك پشت را نگاه كرد ولي ديد كه تنها چند متر با خط پايان فاصله دارد، بعد شروع به جست و خيز كرد و آنقدر دويد كه زبانش از دهانش بيرون زد و شروع به نفس نفس زدن كرد.
براي خرگوش مغرور ديگر دير شده بود. لاك پشت به آرامي از خط پايان گذشت و او را شكست داد.
خرگوش هم با خستگي بيهوده، ناراحتي و پشيماني به خط پايان رسيد و كنار لاك پشت به زمين افتاد و لاك پشت در حاليكه به آرامي به چهره او لبخند مي زد مي گفت:
« به آرامي و پيوسته، هر كاري را بهتر مي شود انجام داد. »
نتيجه اينكه:1- هيچ وقت به هيچ كدام از تواناييهاي خودمان مغرور نباشيم و آن را به رخ ديگران نكشيم چون ممكن است ديگران خصلتهاي خوبي داشته باشند كه ما از آن بي نصيب باشيم.
2- با اراده و زحمت و تلاش مي توان هر غير ممكني را ممكن كرد و به هدف رسيد، مثل لاك پشت كه اينكار را كرد.

داستان جديدي از مسابقه خرگوش و لاک پشت

برای بزرگترها

خرگوشي و لاک پشتي بر سر اينکه کدام سريع ترند بحث داشتند و قرار شد براي اثبات آن  در يک مسيرمسابقه بدهند. خرگوش به سرعت مدتي دويد و ديد لاک پشت هنوز نرسيده تصميم گرفت زير درختي استراحت کند و بعد به مسابقه ادامه دهد. بزودي زير درخت خوابش برد ولي لاک پشت آمد و از او سبقت گرفت و مسابقه را برد.
خرگوش بيدار شد و متوجه شد که مسابقه را باخته . روح اين داستان اين است که آهسته و پيوسته رفتن سبب پيروزي در مسابقه مي شود. اين داستاني است که ما با آن بزرگ شده ايم و با آن مانوسيم. ولي بعدها کسي يک نوع جالب از اين قصه را برايم تعريف کرد اين قصه چنين است.

خرگوش از باختن در مسابقه مايوس شد و به پيشگيري پس از عمل پرداخت(يعني به ريشه يابي علّت پرداخت) و فهميد که مسابقه را فقط به اين دليل باخته است که بيش از حد مطمئن ، بي دقت و باز برخورد کرده است.
اگر خرگوش همه چيز را براي خودش بديهي فرض نمي کرد ، لاک پشت مسابقه را از او نمي برد.  بنابراين با لاک پشت قرار گذاشت که مسابقه ديگري بدهد. لاک پشت هم قبول کرد.
اين بار خرگوش بدون توقف از شروع تا پايان مسابقه دويد و چند مايل هم بيشتر رفت.
روح اين داستان ميگويد که : سريع و از پا ننشستن بهتر از آهسته و پيوسته رفتن است .
اگر در سازمانتان دو نفر داشته باشيد که يکي آهسته کار و روش مند و قابل انعطاف و ديگري سريع و در عين حال متکي به آنچه که انجام مي دهد حتما فرد سريع و متکي به خود بي وقفه و سريعتر از فرد آهسته کار و روش مند از نردبان سازماني بالا مي رود.
آهسته کار و پيوسته کار بودن خوب است ولي بهتر است سريع و متکي به خود بود.
ولي قصه اينجا تمام نمي شود. اين بار لاک پشت فکري کرد و متوجه شد که با اين روش راهي براي شکست دادن خرگوش وجود ندارد.
کمي فکر کرد و بعد با خرگوش قرار مسابقه ديگري گذاشت . اما در يک مسير نسبتا متفاوت ديگري.
خرگوش قبول کرد. مسابقه را شروع کردند. خرگوش با حفظ آن سرعت و چالاکي پايدارانه خود، با سرعت بسيار از جا کنده شد تا اينکه به رودخانه عريضي رسيد.
خط پايان مسابقه دو کيلو متر آن طرف تر بود.
خرگوش آنجا نشست و فکري کرد که چه کند. در اين ضمن لاک پشت آهسته رسيد و داخل رودخانه شد و شناکنان خود را به آنطرف رودخانه رساند و به پيشروي ادامه داد تا مسابقه را برد.
روح اين داستان به ما مي گويد که : اول هسته اصلي توان خود را بشناس و بعد زمين بازي را طوري عوض کن که با آن توان تناسب داشته باشد.
اگر سخن گوي خوبي در سازمان باشي مطمئن باش که مي تواني فرصتهايي خلق کني تا با ارائه آنها مديران پايين تر را قادر سازي که به شما توجه کنند.
اگر قدرت تجزيه و تحليل داري ، قدري تحقيق کن ، گزارش تنظيم کن و به سلسله مراتب بالا بفرست. کار کردن براساس قدرت و توانائيت نه فقط باعث مي شود که به تو توجه کنند بلکه فرصتهايي را براي رشد و ترقي ايجاد مي کند.
هنوز قصه تمام نشده
اين بار خرگوش و لاک پشت تا اندازه اي با هم دوست شدند و نشستند و قدري با هم فکر کردند. هر دو متوجه شدند که مسابقه آخر مي توانست بهتر برگزار شود.
بنا بر اين تصميم گرفتند مسابقه آخر را تکرار کنند و اين بار به صورت تيمي حرکت کنند.
آنها شروع کردند. اين بار خرگوش لاک پشت را تا رودخانه بر پشتش حمل کرد و در رودخانه لاک پشت شنا کنان خرگوش را به آن سو رساند.
در آن طرف رودخانه خرگوش دوباره لاک پشت را بر پشتش سوار کرد و با هم به خط پايان رسيدند. هر دو از نتيجه  مسابقه خيلي راضي تر از قبل به نظر مي رسيدند. 

نتيجه اخلاقي اينکه : بطور انفرادي درخشيدن و يا از هسته و  توان دروني قوي برخوردار بودن خوبست اما به غير از اينکه بطور تيمي کار کنيد و توانٍ دروني خود را با توانٍ هسته فرد ديگر به پيش ببريد، هميشه زير سطح متوسط، عمل مي کنيد. زيرا هميشه موقعيتهايي پيش  مي آيد که شما کار را درست انجام نمي دهيد ولي در کار گروهي همکار ديگر تان  مي تواند کار را به خوبي تمام کند.

اساساً کار گروهي در باب رهبري موقعيتي است و به فرد اجازه مي دهد که از توان دروني اش براي کسب فرصتي به منظور رهبر شدن برخوردار شود. از اين قصه درسهاي بيشتري مي توان گرفت.
توجه داشته باشيد که نه خرگوش و نه لاک پشت ، پس از شکست دست از تلاش بر نمي داشتند. خرگوش تصميم گرفت سخت تر کار کند و پس از هر شکست به ميزان تلاشش بيفزايد. لاک پشت استراتژي خود را تغيير داد زيرا او تا آنجا که در توان داشت سخت تر کار مي کرد و در زندگي وقتي با شکست مواجه مي شد گاهي اوقات لازم بود سخت تر کار کند و بر تلاشش بيفزايد. گاهي بهتر است استراتژي را عوض کنيم و استراتژي ديگري را بيازمائيم  وگاهي بهتر است از هر دو استراتژي بهره ببريم.
خرگوش و لاک پشت درس حياتي ديگري نيز گرفتند. وقتي رقابت عليه رقيب را متوقف مي کنيم و در عوض به رقابت عليه موقعيت مي پردازيم خيلي بهتر کار را اجرا مي کنيم.

وقتي روبرتو گويزتا در دهه 1980 مديريت کوکاکولا را به عهده گرفت با قدرت و توانٍ شديد با قدرت و توانٍ پپسي که رشد کوکاکولا را مورد تعرض قرار مي داد روبرو شد.
مديران اجرائي کوکاکولا ، پپسي زده شده بودند و تصميم گرفتند که نرخ سهام را هر بار يک درصد بالا ببرند.
گويزتا تصميم گرفت که از رقابت با پپسي دست بردارد و در عوض با افزايش رشد يک درصدي سهام، با پپسي رقابت کند.
گويزتا از مديران اجرائيش پرسيد که متوسط مصرف هر آمريکايي در هر روز چقدر است پاسخ دادند 14 انس. چقدر آن سهم کوکاکولاست؟ پاسخ دادند 2 انس. گويزتا گفت که کوکاکولا به سهم بزرگتري از اين بازار نياز دارد.
کاري که او کرد در اصل رقابت با پپسي نبود. او دنبال راهکار هاي ديگري به منظور وارد کردن اقلام جديد به بازار که مشتمل بر آب خوردن ، چاي، قهوه ، شير و آب ميوه رفت تا جايگزين 12 انس باقي مانده شود. ديگر بازار به نوشيدني که او احساس نياز مي کرد دسترسي مي يافت.
در پايان کوکاکولا ، ماشين هاي فروش آب ميوه و ديگر نوشيدنيها را در گوشه و کنار خيابانها نصب کرد. از آن زمان پپسي هيچ گونه مقابله و در گيري با کوکا نداشت.
خلاصه اينکه داستان خرگوش و لاک پشت مطالب  زيادي را به ما آموزش دادند.
با توجه به مطالب بالا سرعت و پايداري هميشه آهستگي و سکون(بي رمقي) را مغلوب ميکند. در شرايط رقابتي کار کنيد.
از منابع موجود با کار تيمي بهره گيري کنيد زيرا هميشه تک روي و کار فردي منجر به شکست است. هرگز تسليم شکست نشويد. و در نهايت با موقعيت ها مقابله کنيد نه اينکه با واقعيات مقابله کنيد.

خلاصه اینکه استراتژیست باشید!

منبع :
CAC Management Consultants International